Πρόκεται για ένα χωριό στην εθνική οδό Θεσ/νικης - Καβάλας, περίπου 80χλμ απο την Θεσ/νίκη, κατι λιγότερο απο μια ώρα με το Ι.Χ. Είναι ένας καλοκαιρινός προορισμός ο οποίος προσφέρεται για παιχνίδια στη θάλασσα, χαλάρωση στα τοπικά beach bars, φαγητό στις ταβέρνες κλπ. Μια περιοχή με περισσότερα απο 12χλμ παραλίας, η οποία φιλοξενεί πολλούς τουρίστες κάθε καλοκαίρι.
Παρόλο που αυτή η (ευλογημένη κατα τη γνώμη μου) περιοχή συνδιάζει βουνό και θάλασσα, το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου απολαμβάνει τις χαρές της θαλασσας. Μόλις προσφατα κάποιο κάτοικοι δραστηριοποιούνται στη διάνοιξη μονοπατιών, και στην ανάδειξη του βουνού ως αξιόλογο τουριστικό κομμάτι της περιοχής. Εκεί λοιπόν που οι περισσότεροι χαίρονται τις ομορφίες της θάλασσας, εγώ πήρα το ποδήλατό μου και είπα να ανέβω στην κορυφή των βουνών.
Ένα εγχείρημα το οποίο το έχω ξανακάνει δυο-τρεις φορές. Βλέποντας το γαλαζιο του ουρανού και το καταπράσσινο των βουνών, με πιάνει κάτι! Δεν μπορώ να μεινω άπραγος, για αυτό καβαλάω το ποδήλατό μου και ξεκινάω. Δεν θα έλεγα ότι είναι εύκολη ανάβαση. Το έδαφος είναι σαθρό σε αρκετά σημεία, αμμώδες, αλλά και πετρώδες σε άλλα σημεία. Όσο πλησιάζει κανείς στην κορυφή, η ποιότητα του εδάφους αλλάζει προς το καλύτερο.
Η διαδρομή ξεκινάνει απο το επίπεδο της θάλασσας,και σε απόσταση 6.080μ ανεβαίνει στα 653μ. Μέση κλίση στο 10.74% (αξιοσέβαστο νούμερο) . Δεν είναι εξαιρετικά δύσκολη σαν διαδρομή, αλλα μάλλον απαιτητική. Με λίγη υπομονή και ρυθμό, βγαίνει. Ισως όχι με την πρώτη.
Η θέα, καθ' όλη την διαδρομή αποζημιώνει.
Δεξιά μας βλέπουμε τον κόλπο του Οφρυνίου. Από κάτω μας βρίσκεται το χωριό του Σταυρού (δίπλα στη θάλασσα) και του Ανω Σταυρού (μέσα στο βουνό).
Αριστερά μας τα χωριά των Βρασνών και της Ασπροβάλτας. Απέναντι μας, η μεριά του κόλπου και των βουνών που οδηγούν προς την Καβάλα
Ανηφορίζοντας, ο δρόμος δείχνει τον κακό του εαυτό με κλίσεις αρκετά περίεργες και "αιματοβαμμένες" σε 2-3 σημεία οπως αυτά της παρακάτω φωτογραφιάς.
Αυτό το σημείο το έχω ονομάσει "Ο τοίχος". Δείχνει έυκολη ανηφόρα αλλα δεν είναι. Η κλίση είναι απότομη, και συνεχίζει δεξιά και αμέσως αριστερά. Χωρίς γρήγορο στροφάρισμα δεν ανεβαίνει. Τον χειμώνα λόγω των βροχών, θελει πολύ καλό χειρισμό στο τιμόνι, μιας και το έδαφος το τρώει το νερό.
Μετά τον "Τοίχο", ο δρόμος στρώνει. Οι ανηφόρες ειναι ηπιότερες, η θέα ακόμη καλυτερη. Η βλάστηση πυκνότερη. Η δροσιά αισθητή, ο γκρεμός αριστερά/δεξία πιο επικίνδυνος, αλλα όλα αυτά αξίζουν τον κόπο. Σε κάποιο σήμειο σχετικά κοντά με την κορυφή, εχουμε περάσει απο την αλλη μεριά του βουνού.
Εκεί λοιπόν, έχουμε την χαρά να δούμε την λίμνη της Βόλβης, μια απο τις μεγαλύτερες λίμνες της χώρας μας, απο μία διαφορετική οπτική γωνία απο αυτή που εχουμε συνηθήσει (πχ απο την Εγνατία Οδό ή την παλιά εθνική Θεσ/νικης - Καβάλας).
Βλέπουμε λοιπόν απο ψηλά την βορειοανατολική πλευρά της λίμνης.
(υπόσχομαι να βγάλω φωτογραφία ενα πρωί, διότι με κόντρα ήλιο δεν είναι εφικτό κατι καλύτερο)
Η ώρα είναι 19.30. Ζόρικη ανάβαση, αλλα το καλό ειναι πως το απόγευμα βρισκόμαστε στη σκια του βουνού. Ο ήλιος μας βλέπει για λίγο σε 2-3 κομμάτια. Μερικές εκατοντάδες μέτρα αργότερα, έχω αγγίξει την κορυφή.Το GPS λέει 653μ υψόμετρο. Οι ξυλοκόποι έχουν στιβάξει τα ξύλα. Πιο κάτω είναι οι καλύβες τους. Εξάλλου οι κάτοικοι του Σταυρού 3 ασχολίες εχουν : Τουρισμό, αλιεία, υλοτομία.
Απο αυτό το σήμειο υπαρχουν πολλες επιλογές. Η μια (η ευκολότερη) είναι ένα απολαυστικό dowhill που διαρκεί περίπου 20 λεπτα. Πρόκειται για την επιστροφή απο τον ίδιο δρόμο της ανάβασης.
Οι άλλες επιλογές θα εξερευνηθούν και φωτογραφηθούν στην επόμενη μου εξόρμηση, λίαν συντόμως.
Αφορούν κατάβαση στο κάστρο της Ρεντίνας, κατάβαση στα καμίνια, καθώς και κατάβαση στον ποταμό Ρήχιο. Οι παραπάνω περιοχές προστατεύονται απο τη συνθήκη Ramsar,και έχουν μαγευτική/παρθένα βλάστηση. Στις προηγούμενες εξορμήσεις μου δίπλα στο ποτάμι, στο μπροστινό μόνο λάστιχο είχα 14 τριβόλια...(το ποδήλατο στα χέρια και πίσω..)
Παραθέτω δείγματα της περιοχής πέριξ του κάστρου (φωτο απο καστρο την επόμενη φορά) , και της βλάστησης που υπάρχει στα στενά της Ρεντίνας
Έπεται η συνέχεια..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου