31.7.12
20.7.12
Ποδηλατική διαδρομή : Άνω Σταυρός - Βαρβάρα Χαλκιδικής
Ο Σταυρός, το σημείο εκκίνησής μας, είναι το σύνορο του Ν. Θεσ/νίκης με το νομό Χαλκιδικής. Μετά τον Σταυρό είναι η Ολυμπιάδα, Στρατώνι, Ιερισσός, κλπ. Τα ορεινά χωριά της Χαλκιδικής είναι νότια απο τα βουνά του Σταυρού. Σκεφτήκαμε πως η Βαρβάρα, ένα ορεινό χωριό της χαλκιδικής, θα ήταν ωραίος τελικός προορισμός. Αυτή ήταν η ιδέα. Η Βαρβάρα είναι γνωστή για το φεστιβάλ που γίνεται κάθε καλοκαίρι, για την υλοτομία, για την δροσιά, για τα γερά ποτήρια, για τα τσίπουρα κ τα κοψίδια.
Ξεκινήσαμε πρωί, περίπου στις 8 παρά. Εγώ κ ο Χάρης ( ιδρυτής της ΕΕΟΠ, ελληνικής ένωσης ορεινής ποδηλασίας). Τα πρώτα 4klm ήταν το ζόρι. Μια σχετικά απαιτητική ανηφόρα. Για αυτό σκεφτήκαμε πως όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο. 16 κιλά παρά κατι το δικό μου ποδήλατο, 16 κιλά κ κάτι το ποδήλατο του Χάρη, με 150mm διαδρομές, είναι λίγο "πίκρα για την ανηφόρα" (αλλά ότι πρέπει για κατηφόρα!).
Απο εκεί κ έπειτα η διακύμανση ήταν ομαλή. Αμμώδες, σαθρό κ βραχώδες αλλού ήταν το έδαφος. Σκιά, αεράκι κ δροσιά κατά την διαδρομή. Πουλιά να πετάνε, μελίσσια, ρίγανη, κ μυρωδιές από βότανα σε όλη τη διαδρομή. Σταυροδρόμια πολλά, ας είναι καλά το endomondo κ ο ξυλοκόπος που μας βοήθησε. Κάθε μπέρδεμα, θα κόστιζε σε νερό, ενέργεια, χρόνο κ αέρα στο ρημαδολάστιχο του Χάρη. (το λάστιχό του σκίστηκε, έχανε αέρα, κ καθε 3 κ λίγο είχαμε μπελάδες).
(εντάξει, έπαθα κ εγώ λάστιχο, αλλά με μια σαμπρέλα ήμουν ΟΚ!)
Η διαδρομή ήταν άκρως απολαυστική.Χαλαρή ΧC*
* ΧC = cross country, δηλαδή διαδρομή "περπατώ εις το δάσος", χωρίς ιδιαίτερα τεχνικά εμπόδια, δυσκολίες κλπ (για αυτούς που δεν γνωρίζουν)
Το αγαπημένο σημείο της διαδρομής, ίσως απο τα πιο όμορφα
Οι στίβες με τα ξύλα των ξυλοκόπων
Η χαρά του παιδιού : Endomondo, o φίλος του ποδηλάτη! Μια εφαρμογή GPS που μας γλύτωσε απο αρκετούς μπελάδες
Φτάσαμε στο χωριό. Καθήσαμε στη σκιά της πλατείας. Πιάσαμε κουβέντα με πιτσιρικάδες ποδηλάτες οι οποίοι μας μίλησαν για τα τοπικά μονοπάτια.
Το νερό του χωριού παγωμένο,ότι πρέπει για ανεφοδιασμό.Στην φωτό, το ποδήλατο μου ξεκουράζεται, κ ο Χάρης σκαλίζει το κινητό του, αφού εχει τσακίσει κάτι λεμονάδες κ κάτι σπανακόπιτες.
Η επιστροφή μας ήταν απο τον ίδιο δρόμο. Η κατηφόρες απόλαυση με ταχύτητες που έφταναν τα 50km την ώρα. Συνολική απόσταση 50Κm.
12.7.12
Τραίνα..
Τα τραίνα πάντα μου γεννούν περίεργα συναισθήματα..
Ειδικά αυτά που είναι παροπλισμένα..
Λες και έρχονται από άλλες εποχές...
Λες και κουβαλάνε τον χρόνο μαζί τους...
Λες και είναι κομμάτια της ιστορίας...
Σαν να μπορούν και θέλουν να ζωντανέψουν, αλλά εμείς δεν τα καταδεχόμαστε..
Άραγε εμάς κάπως έτσι μας αγγίζει ο χρόνος ; Το ίδιο σκληρά κάποιες φορές;
Μέχρι να μείνουμε και εμείς παροπλισμένοι σε κάποια γωνιά του χρόνου..
Ειδικά αυτά που είναι παροπλισμένα..
Λες και έρχονται από άλλες εποχές...
Λες και κουβαλάνε τον χρόνο μαζί τους...
Λες και είναι κομμάτια της ιστορίας...
Σαν να μπορούν και θέλουν να ζωντανέψουν, αλλά εμείς δεν τα καταδεχόμαστε..
Άραγε εμάς κάπως έτσι μας αγγίζει ο χρόνος ; Το ίδιο σκληρά κάποιες φορές;
Μέχρι να μείνουμε και εμείς παροπλισμένοι σε κάποια γωνιά του χρόνου..
Λίμνη Βόλβη
Η λίμνη Βόλβη, είναι από τους αγαπημένους μου φωτογραφικούς προορισμούς.
Είτε πρόκειται για φωτογράφηση πουλιών, είτε για τοπία. Ανέσυρα, πρόσφατα, τις παρακάτω φωτογραφίες από το αρχείο μου.
Το παρατηρητήριο πουλιών δεν υπάρχει πλέον...Το παρέσυραν τα νερά..
Είτε πρόκειται για φωτογράφηση πουλιών, είτε για τοπία. Ανέσυρα, πρόσφατα, τις παρακάτω φωτογραφίες από το αρχείο μου.
Μια συννεφιασμένη μέρα με ομίχλη, προς τη δύση του ήλιου. Το χρυσό χρώμα του ήλιου κυριάρχησε..Αυτές οι εικόνες είναι μετά τις μεγάλες βροχές προ 5-6ετίας οι οποίες έριξαν τη γέφυρα του Μοδίου και προκάλεσαν ζημιές σε τμήματα της εγνατίας οδού.
Το παρατηρητήριο πουλιών δεν υπάρχει πλέον...Το παρέσυραν τα νερά..
Στο κάστρο της Ρεντίνας
Όταν απέκτησα την πρώτη μου DSLR, ξαμολήθηκα σε λίμνες,θάλασσες, κλπ για να βγάζω φωτογραφίες. Οι παρακάτω εικόνες είναι από τις πρώτες μου φωτογραφικές εξορμήσεις. Έδω, βρίσκομαι στο κάστρο της Ρεντίνας και συγκεκριμένα στην εκκλησία , και αυτές είναι ελάχιστες από τις φωτογραφίες που έχω στο αρχείο μου.
11.7.12
Moνοπάτι "Τσάκαλος"
Το Σάββατο που μας πέρασε ανέβηκα μια βόλτα, στα βουνά του Σταυρού , παρέα με τον Χάρη. Έχει αρκετά μονοπάτια εκεί πάνω τα οποία με λίγη δουλειά μπορούν να γίνουν πολύ καλές ποδηλατικές προκλήσεις! Το έδαφος αλλάζει ανάλογα με το υψόμετρο από σαθρό/πετρώδες, με περάσματα μέσα απο πυκνή βλάστηση -οι μακρυμάνικες μπλούζες επιβάλλονται- εκτός και αν θες να φαίνεσαι σαν να πολέμησες με 50 γάτες!
Η ανάβαση ήταν ζόρικη, με τη θερμοκρασία κ την υγρασία στα ύψη. Πρώτη φορά ίδρωσα τόσο στη ζωή μου.
Μέση κλίση 11% περίπου, κ μετά κατέβασμα απο "κορακόπετρα" κ "τσάκαλο".
Την επομένη, ήταν προγραμματισμένη διαδρομή από Σταυρό για Βαρβάρα Χαλκιδικής, αλλά επειδή ο Χάρης αγόρασε κανα 2 οικόπεδα κ τα βράχια ήταν πιο σκληρά απο τον αστράγαλό του, η διαδρομή αναβάλλεται μέχρι να αναρρώσει. Περαστικά φίλε!
Η ανάβαση ήταν ζόρικη, με τη θερμοκρασία κ την υγρασία στα ύψη. Πρώτη φορά ίδρωσα τόσο στη ζωή μου.
Μέση κλίση 11% περίπου, κ μετά κατέβασμα απο "κορακόπετρα" κ "τσάκαλο".
Την επομένη, ήταν προγραμματισμένη διαδρομή από Σταυρό για Βαρβάρα Χαλκιδικής, αλλά επειδή ο Χάρης αγόρασε κανα 2 οικόπεδα κ τα βράχια ήταν πιο σκληρά απο τον αστράγαλό του, η διαδρομή αναβάλλεται μέχρι να αναρρώσει. Περαστικά φίλε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)











































